Fyrri skrif

þriðjudagur, 23. nóvember 2010

Eitt og annað


Eitt af mörgu sem ekki hefur komið fram hingað til er hvernig ég upplifi umhverfið í Mexíkó. Fyrir það fyrsta þá landið ægifagurt og margt sem gleður augað, á meðan annað fær mann til að hugsa með ennið krumpað.
Það sem gerði mér fyrst bylt við var fjöldi lögreglumanna og hermanna í fullum herklæðum með stórar hríðskotabyssur og önnur handvopn. Hins vegar hef ég ekki enn orðið var við glæpi hérna, hvorki af eigin reynslu né annarra ferðamanna. 
Annað sem hefur angrað mig mikið upp á síðkastið er fjöldi ungra barna, frá 3 ára, sem eru að reyna að selja manni hina ýmsu muni eða hreinlega betlandi. Flest þeirra tilheyra þjóðarbrotum frumbyggja og eru mörg þeirra frekar illa á sig komin. Ég reyni að hunsa þetta af mér, því ef maður byrjar að gefa einum, koma öll hin. Engu að síður reyni ég að gefa þeim mat ef hann er á borðum eða í töskunni.
Hins vegar eru mexíkanar og frumbyggjar upp til hópa vinalegt og stollt fólk með góðan húmor. Það hjálpar reyndar mikið að tala tungumálið, enda eru þeir skeptískir á mann í fyrstu, en tungumálið og kurteisi borgar sig hér sem og annarsstaðar.
Maturinn hérna er vægast sagt góður og borða ég hvað mest á stöðum þar sem að heimamenn snæða, það er þá oftast á veitingastöðum sem að fæstir íslendingar myndu stíga fæti inn eða hreinlega á einhverskonar pylsuvögnum sem selja allskyns þjóðlega rétti, t.d. bragðbættar engisprettur. Enn sem komið er hef ég ekki fengið í magann, enda væru heimamenn ekki að snæða á þesum stöðum ef eitthvað væri að þeim.
Flóra villtra dýra hér er fjölbreytt og vægast sagt frábrugðið því sem maður á að þekkja heima á klakanum. Fyrir það fyrsta eru það eðlurnar sem eru að mestu salamöndrur og iguanas. Í annan stað eru það hrægammarnir sem sveima tignarlega yfir mörgum svæðum. Skjaldbökur eru tíðar við strendur landsins sem og mikil flóra af litríkum fiskum. Svo eru það apakettirnir sem helst finnast í frumskóginum, en ég komst í návígi við öskurapa þegar ég var staddur á því svæði. Hann hafði verið að slást við annan apa og féll niður til jarðar. Hann var því illa særður og hreyfði sig lítið meðan heimamenn og ég stumruðum yfir honum til að athuga ástand hans, virkilega falleg skepna þar á ferð. Leðurblökur sveima um allt í ljósaskiptunum og hef ég lent í því að þær sveimi umhverfis mig þannig að ég finn fyrir vængjaþytinum, sem er mögnuð upplifun. Krókódíla hef ég upplifað í návígi sem og að sjálfsögðu helvítis moskítóflugurnar. Köngulær og sporðdrekar hafa orðið á vegi mínum en ein dýrategund hefur þó ekki látið glytta í sig enn, en það er blessuð rottan. Allstaðar er mikið um götuhunda og eru þeir allir miklir karakterar sem ekki stafar ógn af. Þetta er svona það helsta í þessum geira....enn sem komið er :)
Veðrið hefur verið gott allan tímann en ég hef upplifað steikjandi hita, mikinn raka ásamt þurru og svölu loftslagi.
Samgöngur eru nokkuð góðar og ekki mikið mál að ferðast á milli staða fyrir utan nokkra vegatálma sem settir voru upp til að mótmæla misrétti milli stétta.
Kvenfólkið hefur hins vegar ollið mér nokkrum vonbrigðum, þó svo að alltaf sé eitthvað sem gleður augað, en upp til hópa er kvenfólkið hérna ekki mjög aðlaðandi, þessi liður hefur þó farið batnandi eftir því sem liðið hefur á ferðina.
Gistiaðstaða sem ég hef verið að nota hefur í flestum tilfellum verið mjög góð með tilliti til þess að ég gisti aðeins á farfuglaheimilum, fyrir utan nokkrar nætur í hálfgerðum kofa í frumskóginum með fínar köngulær í öllum hornum til að sjá um moskítóflugurnar.

Þetta er allt að sinni .....

Engin ummæli:

Skrifa ummæli